Slušajte radio Delta i Prijatelji - narodna muzika pomoću:
Winamp, iTunes   Windows Media Player   Real Player   QuickTime

Trenutna pesma: Loading ...
Bit rate:
Trenutno Slusalaca: /
Status servera:


Prikaz rezultata 1 do 4 od 4

Tema: Pojam i elementi drzave

  1. #1

    Cool Pojam i elementi drzave

    Pojam i elementi države

    Sa pravnog aspekta, država je sistem ljudi i funckija koji stvaraju pravila obaveznog ponašanja, a njihovu primenu obezbedjuju prinudnom snagom kojom raspolažu.

    Elementi države su:

    01. vlast

    02. teritorija

    03. stanovništvo

    Bez ovih elemenata ne možemo govoriti o državi.

    Vlast je mogućnost, tj. sposobnost da nametne svoju volju drugom. Državna vlast je najviša vlast i isključuje svaku drugu vlast na drugoj teritoriji. Osnovno obeležje državne vlasti je suverenost. Državna vlast je apsolutno suverena prema svim subjektima u državi. Državna vlast je suverena i prema inostranstvu, ali ograničeno.


    Državna teritorija obuhvata:

    – ambasada je političko predstavništvo, ambasadori su političari. Tu se održavaju svečanosti, prijemi, ali pre svega politički.

    – Konzulat je kao opština u matičnoj zemlji.

    – Priobalno more do 18 nautičkih milja (1852m), predstavlja vodeni prostor.

    – Vazdušni prostor.

    – Podzemni prostor.

    – Brodovi i avioni.

    – DKP – diplomatsko konzularna predstavništva.


    Stanovništvo u užem smislu su samo ona lica koja imaju državljanstvo neke zemlje.

    Stanovništvo u širem smislu su lica koja imaju državljanstvo neke zemlje, strani državljani, apatridi, bipatridi.

    Apatridi su ljudi bez državljanstva.

    Bipatridi su ljudi sa državljanstvom dve države odnosno dvojnim državljnastvom, rektori. U tom slučaju zemlje moraju imati ugovor pod kojim uslovima se državljanstvo dobija.

    izvor; beleske. com


    Ljubav Ti i Ja!

  2. #2

    Država

    Država je organizacija koja ima monopol vlasti u određenoj društvenoj zajednici, postavlja se kao sila iznad društva radi zaštite poretka. Država kao organizacija u klasnom društvu zastupa prvenstveno interese vladajuće klase, ali svojim delovanjem obavezna je da štiti interese ostalih delova društva. Države mogu i ne moraju da budu suverene. Na primer, federalne države su članice federacije, i mogu da imaju samo parcijalni suverenitet, ali su ipak države. Neke države su potčinjene spoljašnjem suverenitetu ili hegemoniji, pri čemu ultimatni suverenitet leži u drugoj državi. Države koje imaju suverenitet su poznate kao suverene države.

    Pojam države se može definisati po međunarodnoj i unutrašnjoj ulozi. Na međunarodnom nivou država je suvereno telo. Suverenitet čine definisane i međunarodno priznate granice i potpuna vlast države na toj teritoriji (kao i stanovništvo koje stalno naseljava teritoriju države). Kada teritorija ne ispunjava te osnovne uslove ona postaje neuspela država. Primer neuspele države je Somalija, gde ne postoji vlast koja ima suverentitet nad teritorijom okruženom granicama.

    Dve najzastupljenije teorije na našim prostorima o unutrašnjoj ulozi države su:

    Država je aparat za prinudu. Po ovoj teoriji država postoji da bi osigurala da svako ispuni svoje zakonske obaveze, kao što su isplata dugova, poštovanje privatne svojine itd.
    Država ispunjava principe društvenog ugovora. Društveni ugovor je podrazumevani ugovor između svakog pojedinca i države. Otac ovog izraza je Žan Žak Ruso. Društveni ugovor se zasniva na tome da država treba da zaštiti prirodna prava svake osobe. Prirodna prava su pravo na život, pravo na slobodu i pravo na imovinu. U zamenu za tu zaštitu, svaka osoba mora da ispunjava određene dužnosti prema državi, kao što je plaćanje poreza. Ovakva ideja uloge države u društvenom ugovoru je prihvaćena u svim zapadnim demokratijama.

    Atributi države su teritorija - geografsko prostranstvo, stanovništvo - ljudi nastanjeni na teritoriji koji imaju državljanstvo i državna vlast - najviša i suverena. Termin „država” se isto tako može odnositi na sekularne grane vlasti unutar države, često kao način naglašavanja razlike od crkvi i civilnih institucija. Osobe koje govore američki engleski često koriste termine država i vlada kao sinonime, pri čemu se obe reči odnose na organizovanu političku grupu koja vrši vlast nad datom teritorijom.

    Mnogim ljudskim društvima su vladale države tokom milenijuma, dok su druga bila bezdržavna društva. Tokom vremena mnoštvo različitih formi je razvijeno, koristeći razne vrste opravdanja za svoje postojanje (kao što je božansko pravo kraljeva, teorija društvenog ugovora, etc.). U 21. veku, moderna nacionalna država je predominantna forma države kojoj su ljudi podložni.


    Definicija

    Ne postoji akademski konsenzus po pitanju najpodesnije definicije države. Termin „država” se odnosi na set raličitih, ali međusobno povezanih i često preklapajućih, teorija o datom opsegu političkih fenomena. Na čin definisanja termina se može gledati kao na deo ideološkog sukoba, pošto različite definicije dovode do različitih teorija državnih funkcija, i kao rezultat validaciju različitih političkih strategija. Prema Džefriju i Pejnteru, „ako definišemo suštinu države na jednom mestu ili eri, neminovno ćemo uočiti da u nekom drugom vremenu ili prostoru nešto što je takođe shvaćano kao država ima različite esencijalne karakteristike”.

    Najčešće korištena definicija je definisija Maksa Vebera, kojom se opisuje država kao mandatorna politička organizacija sa centralizovanom vladom koja održava monopol legitimne upotrebe sile unutar određene teritorije. Opšte kategorije državnih institucija obuhvataju administrativnu birokratiju, pravne sisteme, i vojne ili religiozne organizacije.

    Još jedna široko prihvaćena definicija države je data na Montevidejskoj konvenciji o Pravima i dužnostima države iz 1933. godine. Po ovoj definiciji država je prostor koji poseduje sledeće: permanenthu populaciju, definisanu teritoriju i vladu koji je sposobna da održava efektivnu kontrolu nad korespondirajućom teritorijom i da sprovodi međunarodne odnose sa drugim državama.

    Prema Oksfordskom engleskom rečniku, država je „a. organizovana politička zajednica pod jednom vladom; komonvelt; nacija. b. takva zajednica koja čini deo federalne republike, na primer. SAD”.

    Ono što unosi zabunu u problem definisanja termina je da se pojmovi „država” i „vlada” često sinonimno koriste u svakodnevnoj konverzaciji, pa čak i u nekim akademskim predavanjima. Prema jednoj definicionoj shemi, države su nefizičke osobe u smislu međunarodnog prava, dok su vlade organizacije koje sačinjavaju ljudi. Odnos između vlade i njene države ima svojstvo predstavništva i ovlašćene agencije.

    Međunarodno pravo

    Međunarodno pravo ne sadrži definiciju države. Pokušaji činjeni u tom pravcu, u okviru Ujedinjenih nacija ostali su bezuspešni, zbog suprotnih ideoloških stavova i pristupa ovom pitanju.

    Teškoće u definisanju i utvrđivanju pravnih kriterijuma države dolaze delimično i otuda, što, posmatrajući državu sa stanovišta unutrašnjeg prava imamo u vidu, pre svega, njen odnos prema pojedincima, njenim subjektima koji su joj podčinjeni. Međutim sa stanovišta međunarodnog prava, državu posmatramo prvenstveno u odnosu na druge države, koje su sa pravne tačke potpuno ravnopravne.

    Kriterijumi državnosti

    Nauka međunarodnog prava akcenat stavlja na kriterijume državnosti. Da bi se jedna jedinka mogla smatrati državom, potrebno je da poseduje:

    postojano stanovništvo
    utvrđenu teritoriju i
    suverenu vlast

    Postojano stanovništvo

    Država je organizovana zajednica, a to pretpostavlja stanovništvo nastanjeno na jednoj određenoj teritoriji. Nomadskim plemenima koja nisu vezana za jednu teritoriju nije priznato svojstvo subjekta međunarodnog prava. Veze između države i stanovništva su različite, zavisno od ličnog položaja stanovnika. Najmnogobrojniji i najznačajniji deo stanovništva predstavljaju državljani; oni poseduju na teritoriji države maksimalna prava, ali i najteže obaveze. U odnosu na državljane, država poseduje punu teritorijalnu i presonalnu nadležnost, što znači da su državljani podvrgnuti izvesnim obavezama, na primer, vojnoj, ako borave na teritoriji druge države. Isto tako, država ima pravo diplomatske zaštite svog državljanina, bez obzira na mesto njegovog boravka.

    Među stanovništvom jedne teritorije može biti i izvestan broj strana čiji je položaj regulisan posebnim unutrašnjim propisima ili međunarodnim konvencijama. Konačno, jedan deo stanovništva može predstavljati i nacionalnu manjinu koja je podvrgnuta pod specijalni režim.

    Brojnost stanovništva nije uvek odlučujući momenat, budući da ima veoma malih država, npr. Island ili Luksemburg. Nagla poliferacija država usledila je kroz proces dekolonizacije, raspadom Sovjetskog Saveza i nasilnim razaranjem Jugoslavije. Država jeste statusni simbol za ulazak u međunarodnu zajednicu, ali treba dodati da „mini“ države danas predstavljaju veliki problem, koji se našao na dnevnom redu Generalne skupštine i Saveta bezbednosti unazad poslednjih deset i više godina. Mnoge od njih su samo fiktivne države, jer ne poseduju ni ekonomski, ni bezbednosni potencijal za samostalan život. Formalna proklamacija suvereniteta ne znači i efektivni suverenitet.

    Utvrđena teritorija

    Država je teritorijalna organizacija sa sopstvenim mehanizmom. Drugim rečima, državna teritorija je drugi, bitan element države. Teritorija ima i psihološki značaj za narod; nacionalni ponos se budi kad je teritorija ugrožena, naročito istorijska mesta vezana za prošlost naroda. Državna teritorija, po pravilu, mora biti utvrđena graničnom linijom. Međutim, ponekad politički motivi imali su prevagu nad pravnim kriterijumima, pa su države priznate kao subjekti i pre nego što su bile utvrđene državne granice.

    U toku Prvog svetskog rata priznato je niz novih država, a da pitanje njihove teritorije nije bilo rešeno. Izrael je proglašen za nezavisnu državu i primljen u članstvo Ujedinjenih nacija, a da definitivno razgraničenje njegove teritorije nije izvršeno. Problem je naročito složen u vezi sa priznanjem nezavisnosti zemalja koje su tek izašle iz kolonijalnog statusa. Kolonijalne sile povlačile su granice svojih poseda zavisno od moći, potreba, interesa a često i međusobnog cenkanja; te okolnosti su uslovile da bivši kolonijalni posedi sticanjem nezavisnosti nisu imali rešen problem svojih sopstvenih granica. No bilo bi svakako neosnovano pri ovako specifičnim uslovima zahtevati primenu napred pomenutih kriterijuma.

    Suverena vlast

    Treći element, suverena vlast, upravo karakteriše državu i po njemu se država razlikuje od ostalih organizacija. Suverenost državne vlasti ogleda se u suprematiji državne vlasti prema svim drugim vlastima unutar te države, u nezavisnosti pri obavljanju svoje interne misije i svoje funkcije na međunarodnom planu. Suverena vlast države je izvorna — originalna, i ne izvodi se ni iz kakve druge vlasti. Taj izvorni karakter vlasti nemaju, na primer, drugi subjekti međunarodnog prava, kao što je bilo Društvo naroda ili danas Ujedinjene nacije, koje poseduju izvedenu vlast tj. vlast koju su države dobrovoljno prenele na te organizacije.

    Problem definisanja suverene vlasti izaziva u praksi često velike teškoće. Polazi se obično od pretpostavke da vlast ima efektivnu kontrolu i moć vladanja na celoj teritoriji. Poučan je u tom pogledu primer Finske 1917/18, koja se otcepila od Rusije u toku Oktobarske revolucije, ali su se na njenoj teritoriji vodile borbe. Komitet pravnika formiran od Društva naroda 1922, povodom spora između Finske i Švedske, po pitanju Alandskih ostrva, u svom izveštaju istakao je:
    „Kroz duži vremenski period nisu postojali uslovi koji se zahtevaju za formiranje suverene države. U jeku revolucije i anarhije nedostajali su izvesni bitni elementi za postojanje države. Politički i društveni život bio je dezorganizovan; vlast nije bila dovoljno jaka da bi se odbranila nadalje, osporena je legalnost zakonodavne Skupštine od većeg dela stanovništva. Teško je reći kog datuma je Finska Republika definitivno konstituisana kao suverena država u pravom smislu reči. To svakako nije bio slučaj pre no što je stvorena stabilna politička organizacija i pre no što su javne vlasti postale dovoljno jake da se zaštite na celoj teritoriji zemlje, bez pomoći stranih trupa. ”


    Priznanje država

    Da bi država dobila priznanje mora imati glas da od svih ostalih država.

    Isto tako mora da ima stabililnu ekonomiju i politiku

    Iz Vikipedije, slobodne enciklopedije


    Ljubav Ti i Ja!

  3. #3
    Pojam i elementi države

    Sa pravnog aspekta, država je sistem ljudi i funckija koji stvaraju pravila obaveznog ponašanja, a njihovu primenu obezbedjuju prinudnom snagom kojom raspolažu.

    Elementi države su:

    01. vlast

    02. teritorija

    03. stanovništvo

    Bez ovih elemenata ne možemo govoriti o državi.

    Vlast je mogućnost, tj. sposobnost da nametne svoju volju drugom. Državna vlast je najviša vlast i isključuje svaku drugu vlast na drugoj teritoriji.
    Osnovno obeležje državne vlasti je suverenost. Državna vlast je apsolutno suverena prema svim subjektima u državi. Državna
    vlast je suverena i prema inostranstvu, ali ograničeno.

    - Ovo je i jedan od najjačih argumenata zašto samoproklamovano Kosovo ne može biti država.

    Srbija je međunarodno priznata drzava, ima svoje granice, teritorij, narod, svoju vlast dok su albanci unutar međunarodno priznatih
    granica i na TERITORIJI države Srbije nacionalna manjina.
    Granice o kojima oni pričaju jesu vanjske međunarodno priznate granice Srbije ne njihove, teritorij na kojem žive jeste teritorij države Srbije, narod koji živi unutar tih granica i na toj teritoriji jeste narod Srbije ili ilegalni stanovnici
    (pod narod države podrazumevaju se građani koji imaju stalni boravak i državljanstvo države).

    - Albanci u Srbiji odnosno u južnoj pokrajini ne ispunjavaju osnovne atribute da bi mogli da kažu da je ,,Kosovo,, država posto nemaju svoj teritorij i voje granice.
    Oni na teritoriji i unutar međunarodno priznatih granica države Srbije pokušavaju stvoriti novi subjekat to jest državu ali za to je potrebno da se narod Srbije dobrovoljno odrekne dela svoje teritorije što je trenutno nemoguće.

    Ako bi se Srbija dobrovoljno odlučila za takav korak to bi značilo da Srbija više nije međunardni subjekat koji je do tog momenta postojao kao država u međunarodno priznatim granicama koja ima svoj teritorij i svoj narod pošto bi promenama granica i poklanjanjem dela teritorije došla u situaciju da postane novi subjekat
    pa bi u novonastaloj situaciji morala ponovo da verifikuje svoju državnost u izmenjenim granicama.

    Zato me ne čudi što albanski lideri često ponavljaju da su spremni na međusobno priznanje sa Srbijom.
    Tom logikom mi bi ponovo došli na početak, odnosno morali bi sve međunarodne i međudržavne sporazume da verifikujemo budući da vise nismo isti međunardni subjekat.
    Srpski političari i pregovarači moraju tu klopku da izbegnu isto tako svi mi bi morali naučiti da pravimo razliku između države kao subjekta i državne vlasti kao upravljača državom.

    Državu čini; narod, teritorij i vlast koja je njen predstavnik.

    Državna teritorija obuhvata:

    – ambasada je političko predstavništvo, ambasadori su političari. Tu se održavaju svečanosti, prijemi, ali pre svega politički.

    – Konzulat je kao opština u matičnoj zemlji.

    – Priobalno more do 18 nautičkih milja (1852m), predstavlja vodeni prostor.

    – Vazdušni prostor.

    – Podzemni prostor.

    – Brodovi i avioni.

    – DKP – diplomatsko konzularna predstavništva.


    Stanovništvo u užem smislu su samo ona lica koja imaju državljanstvo neke zemlje.

    Ne postoji akademski konsenzus po pitanju najpodesnije definicije države.

    Jedna široko prihvaćena definicija države je data na Montevidejskoj konvenciji o Pravima i dužnostima države iz 1933. godine. Po ovoj definiciji država je prostor koji poseduje sledeće: permanentnu populaciju, definisanu teritoriju i vladu koji je sposobna da održava efektivnu kontrolu nad korespondirajućom teritorijom i da sprovodi međunarodne odnose sa drugim državama.

    Ono što unosi zabunu u problem definisanja termina je da se pojmovi „država” i „vlada” često sinonimno koriste u svakodnevnoj konverzaciji, pa čak i u nekim akademskim predavanjima.
    Prema jednoj definicionoj shemi, države su nefizičke osobe u smislu međunarodnog prava, dok su vlade organizacije koje sačinjavaju ljudi. Odnos između vlade i njene države ima svojstvo predstavništva i ovlašćene agencije.

    Zato je vrlo opasno da vladu i predsednika identifikujemo kao ,,država,, i to iz vise razloga. Setite se međunarodnog suda u Hagu za bivšu SFRJ.
    Kod svake presude generalima i predstavnicama novonastalih država zvaničnici Haga kao i politički predstavnici države iz koje su dolazili optuženi na sva usta objašnjavali su da presuda bivšem predsedniku ne znači i presudu državi i narodu što je vrlo jasno odvajalo
    elemente države (državu i narod) od ,, predsednika, vlasti,, ili optuženog koji je predstavljao vlast.
    Ako kažemo da ,,država je predsednik i vlada,, onda tom logikom prihvatamo da je i takozvano Kosovo država.

    Imaju predsednika i vladu. Ali time kršimo Ustav Srbije, menjamo strukturu međunarodno priznatog subjekta i poništavamo državu Srbiju u postojećim granicama,
    poništavamo atribute države a to znači da, stvarajući i prihvatajući takozvano Kosovo kao državu stvaramo i novu državu Srbiju pošto se njene granice menjaju, njen teritorij smanjuje i njen narod umanjuje.

    Aleksandar Vučič je pravnik, ova tema se uči na trećoj godini prava pa me čudi da neko ko je studirao pravo uopšte dolazi u poziciju da pregovara o
    poništenju države Srbije kao pravnog subjekta u međunarodnim organizacijama pa i samoj UN koja definiciju države prihvata u malo drugačijoj formi pa bi i tu
    kao novonastali subjekat Srbija morala da verifikuje svoju državui traži ponovno priznanje svih međunarodnih subjekata.

    Ne razumem nikoga ko olako poistovećuje pojam država-vlada, jer to zna u nekom budućem vremenu doneti velike probleme malim državama i narodima.
    Ako osude predsednika jedne države za genocid zna se desiti da taj zločin padne na celu državu i narod a to, priznaćete nema nikakve logike koliko god čovek bio glup to je nešto što ni najgluplji ne može da prihvati.

    Prava i pravde radi, istine radi, moramo biti vrlo oprezni u poistovećivanju države i državnog rukovodstva budući da su sve veći pritisci u velikim državama da politiku političkog i vojnog vrha poistovećuju sa državom i celim narodom.
    Primer je rezolucija o Srebrenici gde se jedan zločin pretvara u genocid a cilj je da se ceo jedan narod i njihove drzave proglase genocidnim.

    Ne donose se slučajno rezolucije o genocidu na prečac i silom.

    Svaki ozbiljan istoričar zna da se dogadjaji jednog vremena utvrđuju i procenjuju tek nakon jednog duzeg perioda. Od prvog svetskog rata proslo je sto godina a tek poslednjih godina svedoci smo da se u javnosti pojavljuju dokumenta koja osporavaju tvrdnje
    da je Gavrilo Princip kriv, da smo mi Srbi bili krivci za taj rat koji je kreiran u mozgovima najvećih srbomrzaca.

    Tako će i sud o drugom svetskom ratu koji nije bio nista drugo do nastavak prvog, moći u potpunosti da se donese kad prodje jos dug niz godina.
    Isto tako i sud o međunacionalnom ratu unutar SFRJ, koji je opet bio nastavak prvog i drugog svetskog rata ali ne i kraj nemačke težnje za totalnim uništenjem
    srpske države i totalnim masakrom srpskog naroda.

    V.Kosovka


    Ljubav Ti i Ja!

  4. #4
    Pojam i elementi države - Drugi deo

    Elementi države su:

    01. vlast

    02. teritorija

    03. stanovništvo

    Bez ovih elemenata ne možemo govoriti o državi.

    Da se vratimo jedan vek u proslost.

    Zašto slovenci i hrvati nisu 1918 g. mogli da stvore svoje države? - Iz više razloga oni nisu ispunjavali ove elemente.

    Prvo, nisu imali teritorij, narod nisu imali ni vlast.
    Do 1918 g. teritorij ove dve države bio je teritorij austrugarske, vlast su postavljali austrougari a vladajuće strukture su imale
    lokalni karakter, narod se vodio kao građani austrougarske.

    Nakon okončanja prvog svetskog rata te dve republike opet nisu imale pravnoformalno svoj teritorij i narod, bili su gubitnici,
    pobeđeni a granice je postavila srpska vojska, teritorij kao ratni plen pripao je kraljevini Srbije.
    Upravo zbog tih činjenica bio je neophodan mirovni proces, sporazum koji je učvrstio vanjske granice kraljevine SHS-a dao
    amnestiju hrvatskom i slovenačkom narodu, ujedinjavanje pokrajina (krunskih zemalja pod austrougarskom krunom) od kojih
    su kasnije nastale države.
    Slovenija kao država u ovim granicama nije postojala nikad pre, Hrvatska takođe, ove granice su dobili u vreme srpskog
    kralja, učvrstili su ih uz pomoc tita i antisrpskih elemenata u zajedničkoj drzavi Jugoslaviji.

    Mnogi hrvatski političari pa i neki u Srbiji vole da pominju gde su bile granice NDH-a i dokle su se prostirale banovine a pritom
    zaboravljaju da kažu da Hrvatska unutar austrougarske nije postojala u tim granicama u kojima je funkcionisala kao NDH-a.

    Zbog viševekovne podele zemalja unutar Habzburške Monarhije i Austrougarske, još je i danas u upotrebi podela prema područjima
    tadašnjih krunskih zemalja:
    Štajerska, Kranjska, Koroška, Goriška, Trst i Istra. Danas su delovi većine tih zemalja (osim Kranjske) izvan granica Slovenije.
    Tako se Gornja Štajerska nalazi u Austriji, kao i veći deo Koroške koja čini austrijsku saveznu pokrajinu Korošku. Jedan vrlo mali
    deo Koroške pripao je 1918. Italiji.
    Veći deo Goriške nalazi su italijanskoj regiji Furlaniji-Julijskoj krajini. U tim pokrajinama, kao i na području Trsta i danas postoji
    znatna slovenacka manjina.
    Veći deo Istre pripada Hrvatskoj.

    Istorija Slovenije prati istoriju pokrajina današnje Republike Slovenije i najbližih zemalja naseljenih Slovencima od praistorije
    do danas.
    Ime Slovenija pojavilo se tek 1834. godine u knjizi ruskog istoričara Jurija Venelina Drevni i današnji Slovenci. Deset godina kasnije naziv
    Slovenija se pojavljuje prvi put među samim Slovencima u pesmi Jovana Koseskog. Slovenija se kao politički entitet prvi put
    konstituiše 1945, a kao samostalna država tek 1991. godine.

    Hrvatska je kroz istoriju menjala svoj oblik i teritorij ali nikad pre njene granice nisu bile ovakve kao danas a zahvaljujuci
    opet srpskom kralju i titu.
    Političke elite slovenačkog i hrvatskog naroda bile su naj aktivnije u vreme kraljevine SHS-a a kasnije Jugoslaviji. Sve snage usmerile
    su u pripremi stvaranja nacionalne države.

    Dalamatinci, slavonci, baranjci, pokatoličeni Srbi iz vremena austrougarske polako su postajali hrvati, slovenačka i hrvatska elita
    činila je sve da asimilira sve koji su bili neodlučni neopredeljeni u mešanim brakovima, koji su imali svoju privatnu imovinu
    unutar granica tih republika i na teritorijama na koje su pretendovali.

    AVNOJ im je zacrtao granice, dobili su teritorij, umnožili narod, izabrali rukovodstvo (vlast na nivou republike), time stekli sve potrebne
    elemente da u povoljnom trenutku stvore nacionalne, samostalno međunarodno priznate države.

    Upravo zahvaljujući mudroj političkoj eliti i mudrim akademskim društvima te dve republike su iskoristile logistiku i sve mogućnosti
    zajedničke države, funkcije (ambasadori iz ta dva naroda koji su predstavljali Jugoslaviju uveliko su pripremali teren za
    podršku 1991 g. stvaranju samostalnih država), dok smo mi još uvek verovali u bratstvo i jedinstvo, jugoslovenestvo, država je
    bila faktički rasparčana.

    Nakon drugog svetskog rata Srbija je bila jedina republika sa jakom industrijom ( uništenom u ratu ali sve se to brzo obnovilo),
    poljoprivredom imala je rudne resurse, u svemu je bila sposobna da se potpuno samostalno gradi i razvija u veoma
    bogatu i naprednu republiku.
    Uz malo truda i ratne oštete brzo bi se Srbija izdvojila i postala jaka i bogata.

    Upravo zbog te činjece tito je uz pomoć slovenačke i hrvatske elite 70 najprofitabilnijih fabrika izmestio iz Srbije u te dve republike,
    doneseni su carinski zakoni koji su omogućili Sloveniji da i od tog kolača uzme najveći deo, uz fabrike veliki broj stručnog
    kadra i radnika izmešten je zajedno sa fabrikama, vršilo se preseljavanje srpskog naroda sa područja Hercegovine i nekih delova
    zapadne Bosne, iz Dalmacije sa Korduna Banije i Like u Vojvodinu a na njihovo ognjište naseljeni su hrvati i muslimani.
    Tim preseljenjem koje su komunisti činili unutar NFRJ, pokušalo se sakriti stvarno stradanje srpskog naroda budući da nisu
    stigli da se prebroje niti mrtve da pokopaju, morali su da se sele hteli ili ne.
    Tako je bilo još teže utvrditi koliko je srpski narod u tim krajevima doista stradao, zatrte su cele porodice.

    Sve se činilo da se Hrvatska i Slovenija osposobe za potpunu samostalnost čak su upravo njihove političke elite zajedno sa
    kulturnom i ekonomskom elitom stvorile uslove za proglašenje samostalnosti i cepanje Jugoslavije.

    Slovenija i Hrvatska elita su primer, ,,koliko god da ih ne volimo,, kako se stvara, gradi i razvija uspešna država. Poznavajući
    veći deo njihovih javnih ličnosti i političke elite onog vremena, uopšte me nije iznenadila 1991.

    Mene iznenađuje naša elita deo inteligentnih mudrih intelektualaca, akademika, političarara, istoričara
    nesme da ćuti, ,,ne sme da dozvoli da nam deca uče lažnu istoriju, da nam decu uče da je kosovski boj samo mit, da su naši
    vitezovi i princeze mitska bića, da smo mitomanski narod,,.
    Šta bi slovecni radili da imaju takve mitove ili današnji nemci, a mi sami sebe zatiremo, stidimo se slavnih predaka.
    Ne sme se dozvoliti ukidanje pravnog subjekta koji je svim aktima međunardonog prava i međunardnih zakona preopoznat i priznat
    a to je današnja Srbija u svojim granicama.

    Bilo kojom izmenom ili korekcijom granica, ruši se država a zahvaljujuci DOS-ovim vladama mi više nemamo ni pravno uporište da se
    pozivamo da smo naslednici Jugoslavije.
    Dok političke elite hrvata i slovenaca svim silama brane svoje države, svoj integritet, naše elite ćute kao da ih je neko platio da
    se pognu i ćute.
    Glasni su samo oni koji mrze i sebe i ceo svet, koji bi olako da poklanjaju pokrajinu, koji svoj narod optužuju da je
    genocidan, oni koji su izdali i prodali sve od predsednika do generala ne razmišljajuci uopšte šta njihovo činjenje znači za
    državu i narod i da nas zbog takvih u svetu prati imidž čudnog kolebljivog zločinačkog naroda.
    U ime naše budućnosti, naše dece, okanite se fraza i ambasadorskih večera, složite se i branite narod i državu od lažnih etiketa poput
    one o genocidnom i zločinačkom srpskom narodu.

    Zapad nas i na taj način pokušava saterati u cošak kako bi nam lakše rasparčali državu. Ako prihvatimo njihov
    ultimatum da sami sebe raznim zakonima ili rezolucijama proglasimo genocidnim, sledi ukidanje R.Srpske, otimanje ne samo
    Kosova i Metohije,
    već i Raške oblasti i Vojvodine pod izgovorom da mi kao narod koji je počinio genocid i zločin moramo na taj način izmiriti
    one koji nas optužuju a to su hrvati, muslimani, albanci, slovenci, crnogorci i ko zna ko bi se u tom slučaju još pojavio da
    uzme delić od ove Srbije kojoj su najveći neprijatelji srpski izdajnici.

    Bez obzira dali se vlast i opozicija slažu, vole ili mrze, interes države i naroda mora biti iznad vaših sitnih i prodanih duša.
    Ništa Srbin nije naučio iz istorije a i kako bi kad mu istoriju pišu prodane sitne duše, prepisuju što nam dušmani podvale.


    V.Kosovka


    Ljubav Ti i Ja!

Pravila Postanja

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •