Slušajte radio Delta i Prijatelji - narodna muzika pomoću:
Winamp, iTunes   Windows Media Player   Real Player   QuickTime

Trenutna pesma: Loading ...
Bit rate:
Trenutno Slusalaca: /
Status servera:


Prikaz rezultata 1 do 5 od 5

Tema: Srbija ne sme da slavi pobedu!

  1. #1

    Cool Srbija ne sme da slavi pobedu!

    Srbija ne sme da slavi pobedu!

    Opšte je poznato da srpska država trpi raznorazna uslovljavanja od moćnih zapadnih zemalja na svom putu ka članstvu u EU, ali je najnovije da su se uoči obeležavanja stogodišnjice Prvog svetskog rata ti pritisci proširili i na obeležavanje velikog oružanog sukoba u koji je svet ušao s početka 20. veka. Kako “Vesti” nezvanično saznaju, Beograd dobija “dobronamerne savete” sa Zapada, da država mnogo ne talasa prilikom ovogodišnjeg obeležavanja početka Velikog rata.

    To bi mogao biti razlog što su državne strukture do sada pokazale uočljivu pasivnost kada se radi o jubileju, te pokušaji revizije uzroka Prvog svetskog rata prolaze mimo zvaničnog odgovora države Srbije, ako se izuzmu prošlogodišnji emotivni nastupi premijera Dačića i predsednika Nikolića, prevashodno namenjeni domaćoj javnosti.

    Odgovor na pokušaj da se Sarajevski atentat od povoda i dobrog izgovora Beču za napad na Srbiju 1914, pretvori u glavni uzrok rata, prepušten je srpskim istoričarima i njihovim nastupima na međunarodnim forumima.

    – Naši instituti reaguju adekvatno i Srpska akademija nauka i umetnosti i veliki broj pojedinaca, režiseri, pisci, ljudi koji prave stripovi takođe su aktivni na ovu temu, ali je država pasivna. Toliko je pasivna da je to upozoravajuće. Nekako je posustala, a imala je velike planove povodom ovog jubileja – primećuje i profesor istorije Miloš Ković.


    Priprema alibija

    Uvidom u literaturu može se zaključiti da su već 1915. Nemci uvideli da će, ako budu izgubili rat, biti optuženi za njegov početak, pa su počeli da rade na Beloj knjizi u kojoj su želeli da pokažu svoju nevinost u tome.

    “U pomoć su pozvali istoričare, koji su im rekli da je to dobra propaganda za njih, ali da se to stručno ne može nikada odbraniti”, napominje istoričar Ljubodrag Dimić.

    Tu su i medijska izveštavanja o istorijskim dokumentima koji pokušaje prekrajanja istorije predstavljaju u svetlu pravih, političkih razloga, a to je da se sa Nemačke, najmoćnije države u ujedinjenoj Evropi skine ljaga krivca za prvi veliki planetarni sukob.

    – To je trend koji traje već nekoliko godina, ali ne treba zaboraviti da je nemačka istoriografija oduvek optuživala Srbiju, odnosno preko nje Rusiju, za Prvi svetski rat.

    Tek je zahvaljujući radovima nemačkog istoričara Frica Fišera 50-ih i 60-ih godina prošlog veka i kod njih preovladalo stanovište o nemačkoj odgovornosti za rat. Moguće je da će se ove godine zbog jubileja, antisrpska propaganda pojačati, ali je važno da se glavni tok istoriografije ne menja bitno – a to je da su Nemačka i Austrougarska izazvale Prvi svetski rat zarad svojih ciljeva i interesa – napominje Ković, uz savet čitaocima da čitaju dela pokojnog akademika Andreja Mitrovića, jednog od najboljih evropskih poznavalaca ovog dela istorije.

    U svetlu pomenutog, ne treba da čudi što se u nemačkoj savremenoj štampi redovno piše o Velikom ratu i to uvek iz ugla Nemačke i Francuske, dok se Srbija pominje samo u kontekstu Sarajevskog atentata i mladog Srbina Gavrila Principa, atentatora na austrougarskog prestolonaslednika Franca Ferdinanda.


    Planovi za rat još od 1908.

    U knjizi “Prodor na Balkan” akademik Andrej Mitrović, a pozivajući se na dokumenta iz nemačkih i austrijskih arhiva, između ostalog zaključuje da su odlučnost Berlina i Beča da se sukob Habzburške carevine sa Srbijom reši ratnim pohodom proistekla iz međunarodne krize nastale oko aneksije Bosne i Hercegovine”. U “posezanju za Jugoistokom” Nemačke i Habzburške carevine Srbija se našla na putu kao prva i najveća žrtva njihovih imperijalističkih politika.

    Tako, zaključuje Mitrović, “između 1908, i 1914, a naročito od prvog balkanskog rata, Austrougarska je uništenjem nezavisnosti malog suseda na jugu htela prokrčiti put širenja ka jugoistoku i pokazati snagu u svojoj kući, gde stvari nisu valjale”. Nemačkoj carevini je ovakva austrougarska politika pružala priliku “da pomoću nje dobije rat u kome bi izborila džinovsku imperiju u Evropi, na Bliskom istoku, u srednjoj Africi i u nekim prekomorskim arhipelazima…” U sarajevskom atentatu je pronađen povod i dobrodošao “demagoški izgovor”.

    J. Arsenović

    www.vesti-online.com
    9. Januar 2014


    Ljubav Ti i Ja!

  2. #2
    Ovo je telegram zbog kojeg je počeo Prvi svetski rat!

    Carsko Kraljevska vlada prinuđena je da se osloni na silu oružja, radi očuvanja svojih prava i interesa. Austrougarska smatra da se od ovog trenutka nalazi u ratu sa Srbijom - navodi se u dokumentu koji je poslao ministar inostranih poslova Austrougarske Kont Berhtold
    Telegram objave rata Austrija. Srbija 1914.


    Prvi svetski rat zvanično je započeo nakon telegrama koji je Austrougarska poslala Srbiji 28. jula, u kojem ministar inostranih poslova te zemlje Kont Berhtold ističe da "Austrougarska od tog trenutka smatra da se nalazi u stanju rata sa Srbijom".

    Telegram prenosimo u celosti:

    "Kraljevska vlada Srbije nije na zadovoljavajući način odgovorila na notu datiranu 23. jula 1914, koju joj je predao austrougarski poslanik u Beogradu. Zato Carsko Kraljevska vlada nalazi da je prinuđena da se osloni na silu oružja, radi očuvanja svojih prava i interesa. Austrougarska smatra da se od ovog trenutka nalazi u stanju rata sa Srbijom.

    Ministar inostranih poslova Austrougarske,

    Kont Berhtold"

    Ovaj dokument zapravo je bio logičan sled događaja nakon Julskog ultimatuma koji je Srbiji upućen nepunih mesec dana nakon što je Gavrilo Princip izvršio atentat na austrougarskog prestolonaslednika Franca Ferdinanda 28. juna 1914. u Sarajevu. Austrougarska je optužila vlast u Srbiji za podršku organizaciji "Mlada Bosna" i tražila je potpuno neprihvatljive uslove od Srbije.

    Britanski ministar inostranih poslova ser Edvard Grej opisao je dokument kao "najteži ultimatum ikad upućen jednoj državi od strane druge zemlje".

    Nakon što je Srbija odgovorila na dopis, navodeći da ne može da ispuni tačku 6. koja je zahtevala mešanje austro-ugarskih organa u sudski postupak, jer bi to predstavljalo kršenje ustava i suvereniteta Srbije, ministarstvu spoljnih poslova Kraljevine Srbije stigao je telegram ministra inostranih poslova Austrougarske, Konta Berhtolda koji smo objavili.

    Diplomatska prepiska zapravo je bila samo maska za događaje koji su unapred isplanirani, odnosno početak Prvog svetskog rata. Do 28. juna 1919, kada je potpisan Versajski mir, u Prvom svetskom ratu učestvovalo je više od 70 miliona ljudi, poginulo je više od 15 miliona ljudi, dok je 20 miliona ranjeno.

    (Telegraf.rs)


    Ljubav Ti i Ja!

  3. #3
    Prvi svetski rat
    Prvi svetski rat je trajao od 28. jula 1914. do 11. novembra 1918. godine. U njemu je učestvovala većina velikih svetskih sila, grupisanih u dva sukobljena saveza: Saveznika (okupljenih oko Trojne antante) i Centralnih sila. Više od 70 miliona ljudi bilo je pod oružjem, a od toga preko 60 miliona bilo je mobilisano u Evropi. U ratu je poginulo više od 10 miliona ljudi, a oko 20 miliona ih je ranjeno. Direktne učesnice rata pretrpele su i ogromna razaranja infrastrukture i privrede. Do Drugog svetskog rata, taj rat je nazivan Veliki rat, Svetski rat, Rat koji će okončati sve ratove, Kajzerov rat, Rat nacija.

    Rat su vodila dva velika saveza. Sile Antante su na početku činili Ujedinjeno Kraljevstvo, Rusija i Francuska i njihove pridružene teritorije i protektorati. Brojne druge države su se pridružile silama Antante, od kojih su najvažnije bile Italija, koja se pridružila aprila 1915, i Sjedinjene Američke Države, koje su u rat stupile aprila 1917. godine. Centralne sile su pre početka rata činile Nemačka, Austrougarska i Italija, koja je zbog Londonskog ugovora (26. april 1915), kojim je za Italiju predviđen deo Dalmacije, Istra, Gorica, Kvarnerska ostrva i Dodokanezi, pristupila silama Antante. Osmansko carstvo se pridružilo Centralnim silama oktobra 1914, a godinu dana kasnije to je uradila i Bugarska. Do završetka rata, od evropskih zemalja samo su Holandija, Švajcarska, Španija i skandinavske države ostale zvanično neutralne.


    Uzroci i objava rata

    Neposredan povod za izbijanje rata bio je Sarajevski atentat, a uzrok nerešena kriza u julu 1914. između Austrougarske i Srbije. Međutim, uzroci rata leže u višedecenijskoj složenoj vojno-političkoj situaciji i rivalitetu između velikih sila u Evropi, kojima je trebao razlog da se za samo nekoliko meseci iz blagostanja pređe u stanje sveopšteg rata. Gavrilo Princip, Srbin iz Bosne, 28. juna 1914. izvršio je u Sarajevu atentat na austrougarskog prestolonaslednika nadvojvodu Franca Ferdinanda. Gavrilo je bio član Mlade Bosne, organizacije kojoj su glavni ciljevi bili ujedinjenje Južnih Slovena i oslobođenje od austrougarske vlasti. Taj atentat je bio jedan od događaja koji su prouzrokovali krizu koja je potom dovela do izbijanja rata. Naime, Austrougarska je iskoristila ubistvo nadvojvode Ferdinanda kao povod za rešavanje srpskog pitanja, u čemu je imala podršku Nemačke. Srbiji je, 23. jula, upućen ultimatum u kojem je u deset tačaka Austrougarska iznela svoje zahteve, od kojih su neki bili neprihvatljivi za jednu suverenu državu. Srpska vlada je, ipak, uslovno prihvatila sve zahteve iz ultimatuma, osim tačke broj šest, koja je narušavala suverenitet Kraljevine Srbije i koja je bila u suprotnosti sa Ustavom. Austrougarska vlada nije bila zadovoljna odgovorom Srbije, pa joj je 28. jula objavila rat, čime je aktiviran niz savezništava koja su pokrenula lančanu reakciju objava rata. Rusija je reagovala objavivši delimičnu, a zatim i opštu mobilizaciju snaga na granici sa Austrougarskom. Nemačka je 1. avgusta objavila rat Rusiji, a dva dana kasnije i Francuskoj. Tokom napada na Francusku, nemačke snage koje su napredovale prema Parizu ušle su u Belgiju i time narušile njenu neutralnost, zbog čega je V. Britanija ušla u rat. Stupanjem Britanije u rat, pet od šest evropskih sila našlo se u najvećem kontinentalnom sukobu u Evropi još od Napoleonovih ratova. Do kraja avgusta 1914, veći deo Evrope bio je u ratu.


    Tok rata

    Borbe su u početku vođene na tri glavna fronta: Zapadnom, Istočnom i Balkanskom. Ulaskom Turske u rat, 2. novembra 1914, bitke su vođene i oko Dardanela, između Turske i V. Britanije, a pred kraj 1915. otvorena su još dva glavna fronta – Italijanski i Solunski. Najveće bitke Prvog svetskog rata odvijale su se na Zapadnom frontu tokom 1916. godine. U nameri da konačno slomi Francusku odbranu, Nemačka je 21. februara 1916. napala dobro utvrđeni grad Verden. Kao pomoć francuskoj vojsci, Englezi su pokrenuli ofanzivu na reci Somi, a Rusi Brusilovljevu ofanzivu, s ciljem da rasterete odbranu Verdena. Bitka je okončana 19. decembra iste godine, a Francuska se, uz velike žrtve na obe strane (poginulo je oko 250 hiljada vojnika), uspela odbraniti. Iste godine vođena je i najveća pomorska bitka Prvog svetskog rata, kod Jitlanda u Danskoj.

    Bitka kod Jitlanda, vođena između britanske i nemačke flote, odigrala se u Severnom moru, kod Jitlanda, ispred Skageraka. U toj bici učestvovalo je oko 240 brodova, a nadmoćnost je bila na strani britanske flote. Borba je trajala samo dva dana: 31. maja i 1. juna 1916. godine. Bitka je bila žestoka: Britanci su izgubili 14 brodova (6 teških i 8 lakih) i 6200 ljudi, a Nemci 11 brodova (2 teška i 9 lakših) i 2500 ljudi. Iz tih podataka bi se moglo zaključiti da je nemačka flota odnela pobedu. Međutim, snažnija britanska flota je lakše podnela te gubitke i njena nadmoćnost je došla do punog izražaja. Nemci nisu uspeli tom bitkom da izmene odnos snaga na moru niti da utiču na tok ratnih operacija. Bitka kod Jitlanda bila je jedna od najvećih u istoriji pomorskog rata, ali i poslednja velika na uskom bojištu.

    Sjedinjene Američke Države, koje su od početka rata finansijski pomagale Antantu, objavile su rat Nemačkoj aprila 1917. godine. Američki vojnici su se znatnije angažovali na Zapadnom frontu tek tokom naredne godine, a uz njihovu pomoć francuski general Foš naterao je, u martu 1918, namačke trupe na povlačenje iz Francuske. Sredinom septembra srpske i francuske trupe počele su ofanzivu protiv Bugara i probile Solunski front. Ubrzo su Bugarska i Turska izbačene iz rata, a nakon njih i Austrougarska i Nemačka, što je dovelo do okončanja Prvog svetskog rata.



    Kraj i posledice rata

    Rat je okončan nizom mirovnih sporazuma, od kojih je najvažniji Versajski mir. Bugarska je prva potpisala primirje, 29. septembra 1918. u Solunu, a Osmansko carstvo kapituliralo je 30. oktobra u Mudrosu. Primirje sa Austrougarskom potpisano je 3. novembra u vili Đusti blizu Padove. Austrija i Mađarska sklopile su poseban sporazum o primirju nakon zbacivanja Habzburške monarhije. U Nemačkoj je izbila revolucija i 9. novembra je proglašena Republika, a nemački car Vilhelm II pobegao je u Holandiju, gde je dobio azil. Dva dana kasnije, 11. novembra, u železničkom vagonu u francuskom mestu Kompjenj blizu Pariza, potpisano je primirje sa Nemačkom. Formalno stanje rata između dve strane trajalo je još oko sedam meseci, sve do potpisivanja Versajskog mira sa Nemačkom, 28. juna 1919. godine. Mirovni sporazumi sa Austrijom, Mađarskom, Bugarskom i Osmanskim carstvom su potpisani kasnije.

    Kanadski vojnik Džordž Lorens Prajs, koga je pogodio nemački snajper u mestu Vile Suren u Belgiji, tradicionalno se smatra poslednjom žrtvom Prvog svetskog rata. Preminuo je u 10:58 časova, dok je mir potpisan u 11:00 časova 11. novembra 1918. godine.

    Najuočljivija posledica rata bila je nova teritorijalna podela Evrope, gde je došlo do značajnih promena, a najviše u istočnoj i centralnoj Evropi. Sve članice Centralnih sila izgubile su teritorije, a nestala su četiri carstva: Nemačko, Austrougarsko, Osmansko i Rusko. Takođe, četiri dinastije sa svojom aristokratijom pale su nakon rata: Hoencolerni, Habzburzi, Osmanlije i Romanovi. Stvorene su nove države, a neke manje nacije, koje su vekovima bile gušene od strane Rusije, Nemačke i Austrougarske, dobile su svoje države. Nemačko carstvo je izgubilo svoje kolonije, proglašeno je odgovornim za rat i prinuđeno da plaća veliku odštetu. Austrougarsko carstvo je raspušteno, a od njegovih teritorija stvorene su Austrija, Mađarska i, u potpunosti nove države, Čehoslovačka i Kraljevina SHS. Osmansko carstvo je ukinuto, teritorije carstva van Anadolije (od kojih su kasnije nastale nove države na Bliskom istoku) su dodeljene kao protektorati silama Antante, dok je jezgro Osmanskog carstva reorganizovano u Republiku Tursku. Takođe, stvorene su države Jermenija i Gruzija. Ruska imperija, koja je izašla iz rata nakon Oktobarske revolucije, izgubila je veliki deo teritorije na zapadu na kojoj su stvorene nove države: Finska, Estonija, Letonija, Litvanija i Poljska (nakon više od jednog veka, Poljska je ponovo uspostavljena kao nezavisna država), a Rusija je postala deo Sovjetskog Saveza.

    Rat je imao i duboke ekonomske posledice. Kao dodatak na to, velika epidemija španskog gripa, koja je počela u poslednjim mesecima rata, ubila je na milione ljudi u Evropi i proširila se širom sveta (od gripa je umrlo ukupno oko 50 miliona ljudi). Nakon rata osnovano je Društvo naroda, međunarodna organizacija posvećena izbegavanju budućih ratova rešavanjem sporova između država diplomatskim putem. Prvi svetski rat je označio kraj poretka koji je postojao nakon Napoleonovih ratova i bio je važan faktor koji je doprineo izbijanju Drugog svetskog rata.


    Ljubav Ti i Ja!

  4. #4


    Ljubav Ti i Ja!

  5. #5
    Julski ultimatum upućen je Vladi Srbije 23. jula 1914.

    Austro-ugarski ultimatum Srbiji ili Julski ultimatum upućen je Vladi Srbije 23. jula 1914. godine, mesec dana posle Sarajevskog atentata. To je jedan od najtežih ultimatuma ikada upućen jednoj državi te kao takav je bio samo povod za rat jer je njegove uslove bilo nemoguće ispuniti.

    ZAHTEVI ULTIMATUMA

    Austrougarski poslanik u Beogradu baron Gizl od Gislingena predao je u šest časova po podne predstavniku predsednika Vlade i ministru inostranih poslova Lazi Pačuu notu upućenu Vladi Kraljevine Srbije. Ultimatum je težio da unizi Srbiju, ali i da ospori njenu državnost i nezavisnost. Napisan je u deset tačaka, a Austrougarska je od Srbije zahtevala sledeće:

    1) Da spreči izdavanje publikacija koja podstiču mržnju i neprijateljstvo prema Austrougarskoj.
    2) Da momentalno raspusti organizaciju Narodna odbrana, i da isto postupi i sa drugim organizacijama koje učestvuju u propagandi protiv Austrougarske.
    3) Da iz javnog obrazovanja ukloni sve što bi moglo da služi ili služi za podsticanje propagande protiv Austrougarske.
    4) Da iz vojske i administracije uopšte ukloni sve oficire koji su krivi za propagandu protiv Austrougarske, a imena tih oficira dostavila bi vlast Austrougarske.
    5) Da prihvati učešće austrougarskih organa vlasti u suzbijanju subverzivnih delatnosti protiv Austrougarske na teritoriji Srbije.
    6) Da preduzme sudski postupak protiv saučesnika Sarajevskog atentata koji su na srpskoj teritoriji, uz pomoć i uputstva austrougarskih organa.
    7) Da momentalno uhapsi dve imenovane osobe koje su upletene u atentat po istrazi koju je preliminarno sprovela Austrougarska.
    8) Da efikasnim merama spreči nelegalni prenos oružja i eksploziva preko granice.
    9) Da uputi Austrougarskoj objašnjenja povodom izjava visokih srpskih zvaničnika u Srbiji i inostranstvu, koji su izrazili neprijateljstvo prema Austrougarskoj.
    10) Da bez odlaganja obavesti Austrougarsku o ispunjavanju ovih obaveza.

    SRPSKI ODGOVOR

    Srpska vlada je uslovno prihvatila sve zahteve ultimatuma, sem tačke broj 6 koja je zahtevala mešanje austrougarskih organa u sudski postupak, jer bi to predstavljalo kršenje ustava i suvereniteta Srbije.

    Odgovor srpske vlade napisali su Nikola Pašić i Stojan Protić a lično ga je kao gest dobre volje uručio u austro-ugarskom poslanstvu predsednik Vlade.

    Austrougarski ambasador je odmah po prijemu uputio već sročen odgovor u kom se naglašava da Srbija nije na odgovarajući način odgovorila na zahteve austrougarske vlade i da su odnosi prekinuti, iako ovaj srpski odgovor predstavlja primer diplomatske veštine i krajnje popustljivosti.

    Vlada Austrougarske je nakon svega u utorak, 28. jula 1914. godine uputila običnom poštom telegram vladi Srbije u kom joj objavljuje rat.

    POZADINA ULTIMATUMA

    Još 1909. godine vladajući krugovi u Beču planirali su da vojnički slome Srbiju.

    Konrad fon Hecendorf tadašnji načelnik austrougarskog glavnog generalštaba rukovodio je izradom ratnog plana koji je ima tri prioriteta:

    1) slučaj R (rat na istočnom frontu ) protiv Rusije
    2) slučaj I (rat na zapadnom frontu) protiv Italije
    3) slučaj B (rat na balkanskom poluostrvu) protiv Srbije i Crne Gore

    Oslabljenoj Austrougarskoj nije odgovarala sveže stečena srpska nezavisnost od Otomanskog carstva.

    Računajući na to da je Srbija iscrpljena prethodnim Balkanskim ratovima, oni su samo tražili povod za obračun sa njom očekujući laku i brzu pobedu i ponovo osnaživanje Austrougarskog carstva. U tom smislu Sarajevski atentat im je više nego dobro došao.

    MLADA BOSNA

    Nakon što je Srbija stekla nezavisnost, to je pokrenulo talas želje za istim kod komšijskih zemalja.

    Atentat, koji se u istoriji naziva Sarajevski, dogodio se prilikom posete austrougarskog cara Franca Ferdinanda Sarajevu, koji je boravio u Bosni i Hercegovini kako bi nadgledao višednevne vojne manevre, koji su se vremenski podudarili sa velikim srpskim nacionalnim praznikom Vidovdanom.

    Organizatori ubistva iz organizacije Mlada Bosna bili su motivisani željom za oslobođenje Bosne i Hercegovine ali i ostalih teritorija na kojima su živeli južni Sloveni i njihovim ujedinjenjem u zajedničku državu s nezavisnom Kraljevinom Srbijom - Jugoslaviju.

    Austrougarska je za organizaciju atentata optužila srpsku vojsku, šefa obaveštajnog odeljenja srpske vojske Dragutina Dimitrijevića Apisa i njegovog pomoćnika majora Vojislava Tankosića i dala ultimatum Srbiji, iako nije raspolagala nijednim materijalnim dokazom o učešću zvaničnog Beograda u tom događaju.

    K.B
    srbijadanas.com


    Ljubav Ti i Ja!

Pravila Postanja

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •